"Έφυγε" ο Dennis Ritchie

Μέσα στο γενικό χαμό και τα καθημερινά (για να μη πω ωριαία) νέα έκτακτα μέτρα που επιβάλλονται (χωρίς καμία λογική), περνάει λίγο στα κλεφτά ο θάνατος του Dennis Ritchie, κατόχου του βραβείου Turing to 1983 για την προσφορά του στο χώρο της πληροφορικής και του προγραμματισμού. Μεταξύ άλλων, υπήρξε από τους σχεδιαστές του Unix και o εμπνευστής της C.

Δεύτερη μεγάλη απώλεια για τον κόσμο της πληροφορικής μέσα σε μια βδομάδα...

Ίσως από τα πιο ενδιαφέροντα αποφεύγματά του:
"At least for the people who send me mail about a new language that they're designing, the general advice is: do it to learn about how to write a compiler".

iSad

in memory of Steve Jobs (young Steve jobs introduces the first Macintosh)

eBooks on the road

Μέχρι χθες τα είχα δει μόνο σε ράφια καταστημάτων και σε φωτογραφίες άρθρων. Μέσα σε 2 ημέρες "έπεσα" πάνω σε τρεις συνεπιβάτες στο Μετρό που είχαν eBook. Τυχαία ο ένας σήμερα στέκονταν δίπλα μου, οπότε αποφάσισα να κλείσω το δικό μου -κλασσικό- βιβλίο ("Το σπίτι των πνευμάτων" της Isabel Allende) και να γίνω για μία στάση λαθραναγνώστης, απλά για την εμπειρία και για να σχηματίσω μια πρώτη, γρήγορη άποψη. Δεν είμαι σίγουρος ότι σχημάτισα γνώμη (άλλωστε 2 λεπτά είναι μικρός χρόνος) αλλά, τελικά, στο συγκεκριμένο θέμα είμαι μάλλον... συντηρητικός και πατροπαράδοτος αναγνώστης (σε αντίθεση με άλλους τομείς, που είμαι... gadget-άκιας). Προτιμώ το κλασσικό, χάρτινο βιβλίο, με το σελιδοδείκτη του, τη μυρωδιά του χαρτιού, την αναζήτηση στα ράφια της βιβλιοθήκης, τις ατέλειές του μερικές φορές στην εκτύπωση, το ξεφύλλισμα αναζητώντας κάτι στις προηγούμενες σελίδες για το οποίο δεν είσαι ξαφνικά σίγουρος, την επιθυμία να ανοίξεις "κατά λάθος¨ στην τελευταία σελίδα όταν σε συνεπαίρνει η ιστορία του για να μάθεις "τι θα γίνει τελικά". Όλα τα παραπάνω (ή σχεδόν όλα - μέχρι να κυκλοφορήσει eBook που να... μυρίζει κιόλας) τα προσφέρει και ένα eBook, αλλά μάλλον δύσκολα θα αλλάξω σε αυτό.

Υ.Γ.
αντίθετα, το gadget που θέλω απαραίτητα για το γραφείο μου είναι αυτό!

Ένα πλήρως ψηφιακό χωριό

Εκεί που ο ΟΤΕ και οι υπόλοιποι εναλλακτικοί πάροχοι δεν "μπορούν" να φτάσουν για να προσφέρουν την αυτονόητη ευρυζωνικότητα, αρκεί μερικές φορές το μεράκι και η (αυτο)οργάνωση της τοπικής κοινωνίας (τα αυτονόητα δηλαδή) και η αξιοποίηση Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων (που συνήθως οι τοπικοί άρχοντες αγνοούν ή σνομπάρουν και η κεντρική πολιτική ηγεσία δεν προωθεί και επικοινωνεί) για να συντελεστούν "μικρά" θαύματα (τα οποία βεβαίως στο εξωτερικό περιλαμβάνονται πλέον στα βασικά αγαθά που προσφέρονται στους πολίτες).

Το μικρό χωρίο Άγιος Νικόλαος Βοΐών στη νότια Λακωνία αποτελεί τέτοιο τρανό παράδειγμα κοινωνίας που, ενεργώντας χωρίς "άνωθεν" βοήθειες, έχει πλέον να περηφανεύεται για το γεγονός ότι παρέχεται σε όλους του κατοίκους δυνατότητα ασύρματης πρόσβασης στο Internet. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν λίγο μεράκι από 2-3 "γνώστες" και η αξιοποίηση του προγράμματος Rural Wings. Και τώρα πλέον είναι όλο και περισσότεροι στο χωριό οι γνώστες (και κοινωνοί) των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών: 27 hot-spots στο χωριό (και αυξάνονται), ιστοσελίδα του χωριού, λογαριασμό στο Facebook, streaming για τις εκδηλώσεις τους, web-cam για να παρακολουθούν το λιμανάκι τους (για κακοκαιρίες), οnline μετεωρολογικός σταθμός.

Και το καλύτερο; Διαδραστικούς πίνακες για τις τάξεις του Δημοτικού τους σχολείου, ενώ ετοιμάζονται να αγοράσουν laptops σε όλους τους μαθητές του χωριού (και όχι μόνο για τους μαθητές της 1ης Γυμνασίου).

Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη (αυτο)οργάνωση. Το άρθρο είναι κατατοπιστικό...

Murphy's law

"Anything that can go wrong will go wrong" ή επί τω Ελληνικότερον: "η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται". Από χθες παιδεύομαι να εγκαταστήσω στη δουλειά ένα νέο database server (με καταγεγραμμένη μάλιστα διαδικασία) και όλα πάνε στραβά: στην αρχή είχε πρόβλημα το tape με το backup των σχημάτων που θα ανέβαζα, μετά "μουλάρωσε" ο listener και δεν έλεγε να κάνει start (το reboot έσωσε στο τέλος την κατάσταση), μετά έπρεπε να ψάξω γραμμή-γραμμή όλο τον κώδικα του shell script για να βρω πού στο καλό ήταν το λάθος που έσκαγε, και σήμερα έφαγα τρεις ώρες ακόμα με τα ίδια και τα ίδια. Και μιλάμε για διαδικασία που διαρκεί το πολύ πέντε ώρες.

Τα νεύρα μου...

How to change display language in Vista

Suppose that you are unpacking your new laptop (with M$ Vista already installed) and you realize that the display language (Greek in my case) isn't the one you 're expecting for (English). If you have paid for Vista Ultimate edition (sincerely, why?) then there is no problem, since they allow the user to change the UI language to the desired one, through what is called MUI (Multilingual User Interface) Language Packs. But what if your new laptop or desktop comes with Vista Basic, Premium of Business edition? These versions don't support MUI (I'm wondering why).

Here comes a great software called Vistalizator to give a very good solution to your problem. According to their site, this tool allows you to change display language in Vista editions other than Ultimate, like Starter, Home Basic, Home Premium and Business. I've already installed it on my laptop and, despite some minor problems, it works pretty fine. All you have to do is to download the desired language pack, run Vistalizator, change the default Vista's UI language and restart your system.

The only problem that I'm facing (check also here) is that Windows update does not work with the new language pack and each time I have to check for new updates I have to turn back to the parent language. But I can live with that...

inbox2.eu. Μια χρήσιμη υπηρεσία προσωρινού email

Καθώς πολύ συχνά οι χρήστες του web είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε την προσωπική διεύθυνση email, προκειμένου να αποκτήσουμε πρόσβαση σε κάποιες υπηρεσίες (είτε αυτές αφορούν π.χ. κατέβασμα software ή multimedia content, είτε εγγραφή σε υπηρεσίες) και στη συνέχεια βλέπουμε με φρίκη το mailbox μας να γεμίζει με άχρηστα μηνύματα (spam), πάντα είναι χρήσιμο να υπάρχει ένας (ας το χαρακτηρίσω) προσωρινός λογαριασμός email που να χρησιμοποιείται ακριβώς για το σκοπό αυτό.

Είναι όμως πιο ενδιαφέρον να μην αναγκάζεται κανείς να διατηρεί δεύτερο λογαριασμό email μόνο για το σκοπό αυτό, αλλά να έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί προσωρινά mailboxes (με συγκεκριμένο δηλ. χρόνο ζωής) ώστε να κάνει τη δουλειά του και στη συνέχεια απλά να μην ασχολείται ξανά με το λογαριασμό αυτό (φανταστείτε το... σαν τα πιάτα μιας χρήσης :-)

Ο φίλος adamo πριν από λίγο καιρό ήρθε να δώσει λύση στο παραπάνω με ένα προσωπικό project: το inbox2. Το τιτλοφορεί ως "Disposable Temporary E-Mail Address" και κάνει ακριβώς τη δουλειά αυτή: δημιουργείς ένα προσωρινό email address (της μορφής @inbox2.eu) του οποίου η διάρκεια ζωής είναι 45 λεπτά και δέχεσαι εκεί τα email από τα sites στα οποία αναγκάζεσαι να κάνεις registration (αλλά δε θες να δίνεις το προσωοπικό σου email). Προσφέρει επιπλέον τη δυνατότητα να γίνεται ανανέωση του χρόνου των 45 λεπτών, εφόσον ο χρήστης χρειάζεται το προσωρινό email λίγο παραπάνω.

Ο adamo το περιγράφει κάπως έτσι: "Το μηχάνημα που φιλοξενεί το inbox2.eu έχει στηθεί από spare parts αποσυρμένων μηχανημάτων. Επειδή πρόκειται για μια υπηρεσία που δεν εγγυάται καμία ιδιωτικότητα, τα data δεν είναι καν σε RAID partition, ούτε φυλάσσονται σε backup. Επίσης το μέγιστο μέγεθος για κάθε εισερχόμενο μήνυμα είναι 50KB."

Απλά δοκιμάστε το. Αξίζει μια θέση στα bookmarks σας.

Όταν "μεγαλώνεις" γίνεσαι μαλάκας...

Ο μύθος λέει ότι συνήθως τα μεγάλα πράγματα στον κόσμο της πληροφορικής ξεκινάνε μέσα σε ένα μικρό γκαράζ (ή ίσως σε ένα μικρό μαθητικό ή φοιτητικό δωμάτιο) με ένα PC και μια καλή ιδέα. Όταν όμως η (φυσιολογική ίσως) κατάληξη είναι ο γιγαντισμός του αποτελέσματος, τότε όλοι ξεχνάνε τις ρίζες τους και τα πιστεύω τους και καταλήγουν να είναι μαλάκες (ή απλά να κάνουν επαναλαμβανόμενες μαλακίες).

Τελευταίο παράδειγμα το facebook. Όταν πριν από 1,5 χρόνο περίπου αποφάσισα να ανοίξω ένα λογαριασμό, μετά από invitation του uniquefish, είναι αλήθεια ότι είχα φάει κόλλημα για κάμποσο καιρό. Μετά από κάνα τετράμηνο είχαν αρχίσει να έρχονται οι πρώτοι προβληματισμοί, κυρίως με το θέμα της διαχείρισης των προσωπικών δεδομένων (που όπως είχε αναφέρει σε ανύποπτο χρόνο και ο adamo: "είσαι τα δεδομένα σου, μην τα εκχωρείς"). Το τελευταίο ζήτημα με το facebook προέκυψε πρόσφατα, όταν και άλλαξαν σιωπηρά τους όρους χρήσης της υπηρεσία, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να συμπεραίνεται ότι: «Οι νέοι όροι χρήσης του Facebook: Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε με τα δεδομένα σας. Για πάντα». Τελικά, μετά και τις αντιδράσεις, αναγκάστηκαν να το πάρουν πίσω, αλλά το τοπίο παραμένει γενικά θολό. και επιβεβαιώνεται ο τίτλος του post, ότι όταν "μεγαλώνεις" γίνεσαι μαλάκας (και άπληστος)...

Με τρώει το χέρι μου να διαγράψω το λογαριασμό που έχω στο facebook. Αλλά δεν το κάνω γιατί η πραγματικότητα παραμένει ότι χάρη σε αυτή την υπηρεσία ξαναβρήκα παλιούς φίλους και γνωστούς μετά από πάρα πολλά χρόνια που είχαμε χαθεί. Όπως πριν από 3 βδομάδες που πήγα στο Αγρίνιο (όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα) και συναντήθηκα με παλιό καλό φίλο (το Νίκο) που καθόμασταν στο ίδιο θρανίο 6 χρόνια (Γυμνάσιο-Λύκειο). Φύγαμε και οι δύο από το Αγρίνιο (Αθήνα εγώ, Ηράκλειο-Πάτρα-Ιωάννινα-Φιλιππιάδα ο Νίκος) και τα ίχνη μας χαθήκανε. "Ξαναβρεθήκαμε" τυχαία μέσω τρίτου κοινού γνωστού στο facebook, και για μια ολόκληρη ημέρα θυμόμαστε τα παλιά και ξεσκονίζαμε τα πρόσφατα. Αξία: ανεκτίμητη (που έλεγε και η διαφήμιση).

Μάλλον μου αρέσει να πιστεύω ότι αν κι εγώ βρισκόμουν στη θέση τους θα εξακολουθούσα να παραμένω ο ίδιος και σίγουρα δε θα ξεχνούσα όσα μου την έσπαγαν παλιότερα, ώστε να μην τα κάνω κι εγώ. Μήπως αυτό παραείναι ρομαντικό;

How to check browser compatibility

Με την πληθώρα των επιλογών για browsers (διαφορετικούς -και ευτυχώς κατά πολύ καλύτερους - από τον IE), και με δεδομένο ότι οι browsers μπορεί να είναι εγκατεστημένοι σε διαφορετικά λειτουργικά συστήματα, αυτόματα αυξάνονται και οι ανάγκες πιστοποίησης καλής και απρόσκοπτης λειτουργίας των ιστοσελίδων. Βασική αιτία αποτελούν οι διαφορετικές υλοποιήσεις των layout engines (ή αλλιώς renderine engines) που χρησιμοποιούν οι διαφορετικοί browsers (π.χ. Trident για τον ΙΕ, Gecko για τον Firefox, Presto για τον Opera κ.ο.κ.). Αυτός είναι άλλωστε και ο εφιάλτης των απανταχού web developers και project managers (όπως ήταν και η αφεντιά μου για πολλά χρόνια).

Μια πολλή καλή λύση στο παραπάνω πρόβλημα φαίνεται ότι δίνει το browsershots.org. Η υπηρεσία προσφέρει τη δυνατότητα ελέγχου της εμφάνισης μιας ιστοσελίδας σε μια πλειάδα από browsers σε τέσσερα διαφορετικά λειτουργικά συστήματα (Windows, Linux, Mac OS, BSD), βοηθώντας έτσι τον κάθε developer να βρει γρήγορα και χωρίς πολύ κόπο σε ποια σημεία του κώδικα πρέπει να επέμβει (για να μη σιχτιρίζουμε κι εμείς οι απλοί χρήστες κάθε φορά που επισκεπτόμαστε μια σελίδα και... κάτι δεν πάει καλά).

Καλώδιο HDMI από... χρυσάφι (;)

Από προχθεσινή συζήτηση με τον αδερφό μου:

-"Πήρα ένα νέο dvd-player με θύρα HDMI από το κατάστημα Saturn, οπότε είπα να το συνδέσω με τη νέα τηλεόραση που έχει και αυτή θύρα HDMI. Μόνο που καμία από τις δύο συσκευές δεν είχε το καλώδιο στα παρελκόμενα στη συσκευασία."
- "Ωραία, και γιατί δεν πήρες ένα καλώδιο HDMI μιας και ήσουν εκεί;" ρώτησα κι εγώ ο αφελής.
- "Γιατί μου είπαν ότι αυτά που έχουν στο στοκ κοστίζουν μόνο 130€."
- "Μήπως δεν κατάλαβες καλά;"
- "Όχι ρε συ, ξαναρώτησα και μου είπαν το ίδιο !!!"

Και κάπου εκεί έπεσα από την καρέκλα. Έχουν ξεφύγει εντελώς τα πράγματα στην Ελλάδα και κάποιοι (εν μέσω -υποτίθεται- οικονομικής κρίσης) θεωρούν ότι απευθύνονται σε βλάκες. Από χρυσάφι να ήταν το καλώδιο, φθηνότερα θα κόστιζε. Και υπηρεσίες δεν παρέχουν (σε οποιαδήποτε ερώτηση απαντούν με ποιηματάκι το κατεβατό που αναφέρεται στο ταμπελάκι του προϊόντος για το οποίο ρώτησες - παραπέρα δε ξέρουν) και πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Και μιας και το έφερε ο λόγος, είπα να ψάξω το site του καταστήματος για να διαπιστώσω του λόγου το αληθές. Το αποτέλεσμα: τζίφος. Πρόκειται για μια απλή (και μάλιστα κακή) εταιρική παρουσίαση, που προσφέρει ("καταπληκτικό") τη δυνατότητα στους online εγγεγραμμένους χρήστες να λαμβάνουν τον προϊοντικό κατάλογο μία ημέρα νωρίτερα από τους φυσικούς επισκέπτες (τρέξε κόσμε), αλλά η προϊοντική παρουσίαση στο site (αυτό δηλαδή που ενδιαφέρει τον τελικό καταναλωτή) είναι... άφαντη.

Α! Παρέχουν και online λεξικό όρων της τεχνολογίας, με την προτροπή: "Μπες στο λεξικό μας και βρες όλα όσα θα ήθελες να μάθεις... κι ακόμα περισσότερα". Μπήκα και... έμαθα ανάμεσα στα άλλα καταπληκτικά το παρακάτω:

"LCD:
Ένα LCD ή μια υγρή επίδειξη κρυστάλλου είναι μια επίπεδη, λεπτή συσκευή επίδειξης που αποτελείται από οποιοδήποτε αριθμό εικονοκυττάρων που ευθυγραμμίζονται μπροστά από έναν ανακλαστήρα ή πηγή φωτός. Το LCD έχει γίνει ευρέως αποδεκτό δεδομένου ότι είναι σχετικά φτηνό και καταναλώνει πολύ λίγη ενέργεια."

Μαύρο δαγκωτό (και όχι μόνο στο)

Μα, κομπιουτεράς δεν είσαι; Δεν το ξέρεις;

ντριιιν, το τηλέφωνο στο σπίτι...

- Ναι;
- Ρε συ, στο PC στο σπίτι μού έβγαλε το παρακάτω μήνυμα (σημ.: στα ελληνικά) στο xxx πρόγραμμα που εγκατέστησα μόλις προχθές, και παράλληλα δε μου δουλεύει και το yyy πρόγραμμα, άσε που χθες (σημ.: δηλ. μετά την εγκατάσταση του xxx προχθές) το antivirus που μου είπες να στήσω βρήκε κάποιον "πολύ επικίνδυνο" ιό και μου είπε να το βάλω στο κιβώτιο προστασίας (σημ.: vault στα αγγλικά). Τι συμβαίνει, μου λές;
- (@#%$%^#&^) Μμμμ, καταρχήν το μήνυμα δεν το πολυ-καταλαβαίνω, και θα ήταν καλό να ήμουν εκεί για να δω τι συμβαίνει, άσε που μου είπες 3 προβλήματα ταυτόχρονα και όχι 1. Ξέρεις, σε αυτά τα πράγματα διάγνωση δε γίνεται από το τηλέφωνο.
- Μα, κομπιουτεράς δεν είσαι; Δεν το ξέρεις; Πρέπει να είναι απλό λογικά (!!!!!) Κάτσε να σου πω ακριβώς τι έκανα.

Ανέκαθεν αντίστοιχες περιπτώσεις με εκνεύριζαν πάρα πολύ. Μου θυμίζουν τους παππούδες-γιαγιάδες και τους θείους-θείες που μόλις βλέπουν ή ακούν για γιατρό στην παρέα που βρίσκονται ξεκινάνε να λένε το μακρύ και το κοντό τους για εξετάσεις, δείκτες, σφάχτες, ζαλάδες, διάρροιες και άλλα... συναφή. Και κανείς δε δείχνει να καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνεις σε καθημερινή βάση στη δουλειά σου δε θες να σε ακολουθεί και στο σπίτι σου. Άσε που μπορεί να είσαι χώμα, ζαλισμένος από προβλήματα της δουλειάς και να θες να ξελαμπικάρεις. Και το χειρότερο, δε δείχνει κανείς να αντιλαμβάνεται ότι όντως, διάγνωση από το τηλέφωνο δε γίνεται, ειδικά επί παντός επιστητού (ή πιο λαϊκά, για το μακρύ και το κοντό του καθενός). Και στο τέλος, μπορεί να βρεθείς και παρεξηγημένος από το φίλο ή το συγγενή που δεν το βοηθάς τώρα.

Άραγε, θα πήγαινε κανένας επίσκεψη στο σπίτι του φίλου του, του μανάβη, για να του πει "Ρε συ, μιας και σε πέτυχα τώρα εδώ, πιάσε 4-5 κιλά πορτοκάλια και βρες και ένα καλό μαρούλι να μου δώσεις, ξέρεις, από τα καλά".

Helpdesk στο σπίτι μου; Όχι, ευχαριστώ...

Ευρωπαϊκό ντεμπούτο για τον «φθηνό μαθητικό φορητό» της OLPC

Αντιγράφω από το in.gr. Περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο site του οργανισμού One Laptop Per Child, καθώς και στο δικτυακό κατάστημα της amazon.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι και η περιγραφή της εμπειρίας της διδασκαλίας με χρήση του XO-1 σε ελληνική τάξη (στο Άργος), όπως αυτή αποτυπώνεται στο εξαιρετικό άρθρο του ellak.gr, της Ελληνικής Κοινότητας Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα.

"Ο φθηνός φορητός υπολογιστής XO, παλαιότερα γνωστός ως «φορητός των 100 δολαρίων», πωλείται από τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου και στην ευρωπαϊκή αγορά, στο πλαίσιο του προγράμματος «Πάρε ένα, δώσε ένα».

Μέσω του προγράμματος οι οι ενδιαφερόμενοι αγοράζουν δύο λάπτοπ, ένα για τον εαυτό τους και ένα που δωρίζεται στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Το XO του μη κερδοσκοπικού ιδρύματος «Ένας Φορητός ανά Παιδί» (OLPC) κοστίζει γύρω στα 310 ευρώ και πωλείται μέσω του διαδικτυακού καταστήματος Amazon στις 27 χώρες της ΕΕ, καθώς και στη Ρωσία, την Ελβετία και την Τουρκία.

Το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του ΧΟ ανακοινώθηκε από τον Έλληνα ιδρυτή του OLPC Νίκολας Νεγκροπόντε σε συνέδριο για την πληροφορική στο χώρο της Υγείας που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη.

Όπως αναφέρει το Yahooo Ιρλανδίας, ο Νεγκροπόντε δήλωσε ότι οι δωρεές του προγράμματος «Πάρε ένα, δώσε ένα» θα εστιαστούν στις 50 φτωχότερες χώρες του κόσμου καθώς και σε περιοχές όπου υπάρχουν εκτοπισμένοι πληθυσμοί λόγω πολέμων.

Το κόστος κάθε φορητού XO υπερβαίνει σήμερα κατά πολύ την προβλεπόμενη τιμή, ο Νεγκροπόντε ωστόσο υποσχέθηκε ότι ένας φορητός των 100 δολαρίων θα φτάσει στην αμερικανική αγορά στα τέλη του 2009.

Η επόμενη γενιά του ανθεκτικού φορητού θα βασίζεται σε ανοιχτό λογισμικό, είπε.

Το σημερινό μοντέλο του XO, ένας ζωηρόχρωμο πλαστικό μηχάνημα, διαθέτει μανιβέλα για τη φόρτιση της μπαταρίας, μονόχρωμη οθόνη που παραμένει ευανάγνωστη στο φως του ήλιου. Προσφέρει επίσης τη δυνατότητα ασύρματης δικτύωσης για πρόσβαση στο Διαδίκτυο και συνεργασία μεταξύ των μαθητών.

Μέχρι σήμερα περίπου 600.000 XO έχουν διατεθεί σε μαθητές φτωχών χωρών.

Ενδιαφέρον για τη διανομή του XO σε μαθητές είχε εκδηλώσει και η Ελλάδα, το σχέδιο όμως δεν έχει προχωρήσει."

Είναι άραγε εφικτό το συμμάζεμα των καλωδίων των PCs;

Χθες θέλησα να βάλω ένα καλώδιο επέκτασης USB από την πίσω πλευρά του pc μου στο σπίτι, για να αποφεύγω στο μέλλον τον κίνδυνο να κλωτσάω το flash memory που συνήθιζα να βάζω στα μπροστινά USB ports. Το case το έχω στο πάτωμα, κάτω από το γραφείο, και η πλάτη του κοιτάζει στον τοίχο. Και τότε βρέθηκα αντιμέτωπος (μετά από πάρα πολύ καιρό είναι αλήθεια) με το χάος των καλωδίων, των τροφοδοτικών, των πριζών και της σκόνης (γιατί συν τις άλλοις έχω πει στην κοπέλα που μας καθαρίζει στο σπίτι να μην πλησιάζει σε... απαγορευμένες περιοχές). Και το χάος αυτό είναι... λιγότερο απ' ό,τι σε αντίστοιχες καταστάσεις, καθώς έχω φροντίσει (ή μάλλον προσπαθήσει) να ομαδοποιήσω κατά κάποιον τρόπο τα καλώδια και να τα πιάσω με δέστρες. Ωστόσο, παραμένει χάος, καθώς μέτρησα ούτε λίγο ούτε πολύ 18 καλώδια + 3 τροφοδοτικά + 1 πολύπριζο ασφαλείας! Έχουμε και λέμε:

• καλώδια τροφοδοσίας: 6 (pc, monitor, printer, adsl router, φωτιστικό, ηχεία)
• καλώδια δικτύου: 2 (internet, εσωτερικό δίκτυο - για σύνδεση του pc με το laptop)
• usb καλώδια σύνδεσης περιφερειακών: 4 (receiver για wireless και mouse keyboard, printer, webcam, το καλώδιο που λέγαμε στην αρχή)
• διάφορα άλλα καλώδια: 6 (monitor, ακουστικών και μικροφώνου ομιλίας, ηχείων, τηλεφωνικό - για το adsl - προς το πολύπριζο, τηλεφωνικό από το πολύπριζο προς το router)
• τροφοδοτικά: 3 (printer, adsl router, ηχεία)

Και να σκεφτεί κανείς ότι πριν από καιρό είχα επιπλέον και το τηλεφωνικό καλώδιο του ασύρματου, το καλώδιο τροφοδοσίας της συσκευής του ασύρματου συν το τροφοδοτικο του, το adsl splitter, το καλώδιο τροφοδοσίας και το τροφοδοτικό του isdn modem, και το καλώδιο μιας παλιάς καλής κλασσικής τηλεφωνικής συσκευής (για την περίπτωση που πέφτει το ρεύμα - $%#@%$@ τον πολιτισμό μας). Δηλαδή επιπλέον 5 καλώδια + 2 τροφοδοτικά! Απλά αυτά τώρα μεταφέρθηκαν αλλού (για να αρχίσουν φυσικά κι εκεί να δημιουργούν σιγά σιγά χάος).

Και το ερώτημα είναι: υπάρχει άραγε κάποια θεωρία ορθολογικής ταξινόμησης των καλωδίων και των τροφοδοτικών τους; Τουλάχιστον, όταν τις προάλλες ο adamo έγραφε για Time Management for System Administrators είχε κάπου να ακουμπίσει (παρόλο που δεν τα έχω καταφέρει και πολύ καλά στον τομέα αυτό τα τελευταία 6 χρόνια που είμαι μπαμπάς :-) Για τα καλώδια κανένας χριστιανός (ή οτιδήποτε τέλος πάντων) δεν μπορεί να γράψει κάτι για να μας βοηθήσει; Γιατί όχι και να σχεδιάσει ένα universal τροφοδοτικό (τι καλά που θα 'τανε), στις υποδοχές του οποίου απλά θα συνδέαμε τις τροφοδοσίες των διαφόρων συσκευών και θα ρυθμίζαμε ανά υποδοχή τις απαιτήσεις τροφοδοσίας: έτσι θα γλυτώναμε και από τα ογκώδη τροφοδοτικά.

Αναρωτιέμαι (και αγχώνομαι ταυτόχρονα με τη σκέψη) αν το πίσω μέρος του γραφείου μου κοιτούσε στο εσωτερικό του δωματίου, τι θα έπρεπε να κάνω τόσο στο θέμα της ασφάλειας (τα καλώδια τραβάνε τα παιδάκια σας το μέλι τις μύγες) όσο και στο αισθητικό κομμάτι.

... ο πολιτισμός του ηλεκτρισμού

viaMichelin: ένα καταπληκτικό online navigator

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι η Μichelin (η γνωστή εταιρία ελαστικών) προσφέρει ένα καταπληκτικό παγκόσμιο online navigator στο viamichelin.co.uk. Στα δικά μας... χωράφια, δίνει ολόκληρο το Εθνικό οδικό δίκτυο και επίσης έχει χάρτες των μεγαλύτερων Ελληνικών πόλεων (τσέκαρα τουλάχιστον Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Βόλο, Ιωάννινα, Ηράκλειο, Χαλκίδα - απογοητεύτηκα που δεν έχει το χάρτη του Αγρινίου :-< ).

Για να οριστεί διαδρομή θα πρέπει να δοθεί η αφετηρία και ο προοροσμός στα Αγγλικά (και μέχρι τώρα δεν έχω συναντήσει πρόβλημα με την ορθογραφία) και το αποτέλεσμα δίνει τέσσερις δυνατές εναλλακτικές διαδρομές: συνιστώμενη, γρηγορότερη, συντομότερη, οικονομική, με αξιοθέατα. Υπολογίζει την απόσταση σε km, το συνολικό κόστος (καύσιμα, διόδια), δίνει ακόμα και τις διασταυρώσεις στις οποίες θα πρέπει ο οδηγός να στρίψει, ενώ παρέχει και τη δυνατότητα εμφάνισεις σημείων ενδιαφέροντος στο χάρτη (βενζινάδικα, επικίνδυνα τμήματα των δρόμων κ.λπ.). Βέβαια κάτι που δεν μπορεί να συνυπολογίσει στο συνολικό χρόνο της διαδρομής (και συνεπώς και στην κατανάλωση καυσίμων) είναι.. το κυκλοφοριακό (ειδικά εδώ στην Αθήνα) Αυτό είναι κάτι που το αφήνει σε εμάς να το ανακαλύψουμε :-)

tilaphos.blogspot.com: ένα "καυτό" blog κατά των πυρκαγιών

Μόλις πριν από 2-3 μέρες, και χάρις σε ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, ανακάλυψα μια πολλή ενδιαφέρουσα προσπάθεια σχετική με την καυτή (και -δυστυχώς- καθημερινή τα καλοκαίρια) επικαιρότητα των δασικών πυρκαγιών. Πρόκειται για το datablog Τήλαφος-φωτιές, που λειτουργεί ουσιαστικά κάτω από την ομπρέλα του blog Τήλαφος.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του: "Ο Τήλαφος-φωτιές είναι μία νέα εφαρμογή datablog, ένα πείραμα με αντικείμενο την καταγραφή σε (περίπου) πραγματικό χρόνο περιοχών στις οποίες εκδηλώνονται πυρκαϊές. Τα σήματα για τις πυρκαϊές προέρχονται από την υπηρεσία FIRMS του Πανεπιστημίου του Meryland, και στηρίζονται σε επεξεργασία καθημερινών δορυφορικών εικόνων του συστήματος MODIS της NASA. Ο Τήλαφος-φωτιές δέχεται τα σήματα σε μορφή γεωγραφικών συντεταγμένων και με διπλή αντίστροφη αναζήτηση (reverse geocoding) αποδίδει τον νομό, τον δήμο και τον πλησιέστερο στο σημείο της πυρκαϊάς οικισμό".

Στην ελληνική μυθολογία ο Τήλεφος ήταν ήρωας της Τεγέας, γιος του Ηρακλή και της Αύγης, και στον Τρωικό Πόλεμο ήταν σύμμαχος των Τρώων. Το όνομα «Τήλαφος» προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων «Τηλεματική Απεικόνιση Οδικών Συμβάντων» όπου το «π» προ του δασυνόμενου «ο» της λέξης «Οδικών» μετατρέπεται σε «φ».

Είναι πραγματικά μια αξιέπαινη προσπάθεια που αξίζει να τύχει μεγαλύτερης προσοχής...

Δωρεάν καλούδια online

Κάθε μέρα και καλύτερα νέα:

• Τα Google Docs, η web-based σoυίτα εφαρμογών γραφείου της Google, τώρα προσφέρει και δυνατότητα εργασίας offline!
  
• Η Slysoft ανακοίνωσε ότι έσπασε και τον τελευταίο σύστημα ασφάλειας του Blu-ray της Sony και πλέον το AnyDVD δε μασάει πουθενά...

Αντε, μακάρι να δούμε και το Android στα κινητά μας :-)

Το... Super deal Μ$-Yahoo πήρε παράταση

Όπως φαίνεται, το ΔΣ της Yahoo θα απ0ρρίψει (σε αυτή τη φάση) την επιθετική πρόταση εξαγοράς της από τη Μ$, καθώς θεωρεί χαμηλή την τιμή αγοράς των 31$ ανά μετοχή της. Από την άλλη, η Μ$ μπορεί εύκολα να επανέλθει με νέα βελτιωμένη πρόταση. Για να δούμε... πάντως στη Google φαίνεται να ανησυχούν.

Social networks και προσωπικά δεδομένα

Θυμάμαι που σαν φοιτητές λέγαμε ότι ακόμα και τα τυχαία γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας συμβαίνουν κβαντισμένα. Μπορεί για κάποιο χρονικό διάστημα κάτι να παραμένει "θαμμένο" και ξαφνικά να δώσει πολλαπλά "σημεία ζωής". Κάπως έτσι εδώ και μια βδομάδα έτυχε να κουβεντιάσω ή ακούσω (είτε σε πραγματικο χρόνο είτε ιντερνετικά - όπως με τον adamo) για το ίδιο θέμα (προσωπικά δεδομένα) από 3-4 διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και χωρίς προηγούμενη αναφορά σε κάτι αντίστοιχο:

• αρχικά ήταν με το Στρατή και τον unique fish την Κυριακή (μεταξύ ντέρμπυ και μπύρας), όταν ο Στρατής είπε πως τα έχει πάρει με το facebook, όπου, "κάθε φορά που εγκαθιστάς κάποιο καινούριο application, σου πετάει στη μούρη ένα terms of use όπου αναφέρει ότι δίνουμε το δικαίωμα στο facebook να χρησιμοποιήσει ή και εκχωρήσει τα προσωπικά μας στοιχεία όπως το επιθυμούν οι υπεύθυνοι διαχειριστές του".
• στη συνέχεια ήταν με τη Μαρία την Τρίτη, η οποία είπε ότι σκέφτεται να "κλείσει" το λογαριασμό της στο facebook γιατί "κάνουμε upload σε αυτό πολλά δεδομένα από την προσωπική μας ζωή (φωτογραφίες, τηλέφωνα, email κ.α.) και δεν ξέρω πώς τα χρησιμοποιούν... ακόμα και το γεγονός ότι βάζω μέσα φωτογραφίες της κόρη μου δε μου αρέσει".
• την ίδια μέρα έρχεται και ο adamo που μιλάει για public spammers και προσωπικά δεδομένα.
• και χθες διαβάζω και ένα άρθρο στην Καθημερινή για "το Google και τη χαμένη του αθωότητα", που ξεκινάει (σα να ήταν βαλτό κι αυτό) κάπως έτσι: "To Google μαζί με το ασύρματο δίκτυο (Wi-Fi) είναι κάτι σαν τον Θεό. Ο Θεός είναι ασύρματος, ο Θεός είναι παντού και ο Θεός βλέπει και ξέρει τα πάντα. Ανέκαθεν συνδεόμαστε μαζί του χωρίς καλώδια» (Τόμας Φρίντμαν, «New York Times», 29.06.2003)... Το Google θέλει «να οργανώσει όλη την πληροφορία του κόσμου»· και να μας οδηγήσει στον δρόμο της αρετής"
  

Επειδή γύρω μας τίποτε δεν είναι αθώο (ή τουλάχιστον τόσο αθώο όσο επικαλείται), δε θέλω ούτε κάμερες που λειτουργούν "για το καλό μου", ούτε μικρότερους "Μεγάλους Αδερφούς" που συγκεντρώνουν δεδομένα και χτίζουν σταδιακά και με σταθερούς ρυθμούς ένα όλο και πιο ολοκληρωμένο ψηφιακό (και όχι μόνο) προφίλ του καθένα μας, ούτε και κανένα να με οδηγήσει στο δρόμο της αρετής (όπως ο ίδιος τον αντιλαμβάνεται). Από την άλλη βέβαια δε θέλω να φοράω το μανδύα της τεχνοφοβίας και να εξυφαίνω σενάρια και θεωρίες συνομοσίας. Μπερδεψοδουλειά.

Το πανηγύρι με τα προσωπικά δεδομένα δεν είναι κανένα καινούριο φρούτο: υπήρχε και (θα) υπάρχει. Μάλλον αλλάζει όμως (προς το εντατικότερο) ο τρόπος επεξεργασίας τους, και συνεπώς "διευρύνονται" οι ορίζοντες χρήσης τους. Οι διάφοροι "Ευαγγελάτοι" βρίσκουν έτσι ένα ακόμα πεδίο επίθεσης ενάντια στο Internet και τα "κακά" που κουβαλάει μαζί του και τα φέρνει μέσα στο σπίτι μας (και τα οποία, σύμφωνα με αυτούς, πριν ήταν απλά άγνωστες λέξεις για όλους μας), ξεχνώντας ή αποκρύπτοντας επιμελώς ότι δε φταίει το μέσο αλλά οι άνθρωποι. Και ακριβώς γι'αυτό το λόγο δε θέλω κανέναν "πονηρό" να χρησιμοποιεί δεδομένα που εγώ μπορεί να του "δώσω" σε ανύποπτη στιγμή.

Αν λάβουμε υπόψη μας και τα δύο πολύ σοβαρά γεγονότα απώλειας προσωπικών δεδομένων στην Αγγλία, τα οποία αποκαλύφθηκαν μέσα σε λιγότερο από 2 μήνες, τότε ... όπως πολύ σωστά λέει και ο tsimitakis (και αναφέρει και ο adamo): "είσαι τα δεδομένα σου, μην τα εκχωρείς".

Εντυπώσεις από το Live streaming

Χθες το βράδυ αποφάσισα να μην πάω στο κλασσικό παρακμιακό καφενείο της γειτονίας μου για να δω τον Ολυμπιακό με τη Λάτσιο, αλλά να δοκιμάσω για πρώτη φορά να παρακολουθήσω τον αγώνα από τον υπολογιστή μου, χρησιμοποιώντας την υπηρεσία live streaming του Supersport.gr. Οι εντυπώσεις μου είναι κάτι παραπάνω από θετικές και σίγουρα ικανοποιητικές:

• πλήρωσα μόλις 5,94€ (4,99€ + ΦΠΑ 19%), ίσως λιγότερο απ΄ό,τι πληρώνω κάθε φορά στο καφενείο ή την καφετέρια για 2-3 μπύρες.
• είδα τον αγώνα στο σπίτι μου με την ησυχία μου, χωρίς να εκνευρίζομαι από σχόλια άλλων γύρω μου.
• η ποιότητα ήταν άριστη: διάλεξα τη μετάδοση στα 500Kbps, με σύνδεση ADLS στα 4Mbps που διαθέτω (ελάχιστη απαίτηση είναι η γραμμή σου να σου εξασφαλίζει αδιάκοπα τουλάχιστον 550Kbps), σε οθόνη 17άρα και PC με Pentium Core 2 Duo 2,66GHz, κάρτα γραφικών GF8600 GT 256Mb και 2Gb RAM. Παρακολουθώντας από τα 2 μέτρα απόσταση, ήταν σχεδόν σα να βλέπω στη 17άρα τηλεόραση που έχω στο υπνοδωμάτιό μου. Το δε streaming ήταν αδιάκοπο (σε όλη τη διάρκεια του αγώνα δε μου έκανε ούτε ένα πάγωμα της εικόνας).
• εναλλακτικά υπήρχε η δυνατότητα για streaming στα 350Kbps. Άλλη εναλλακτική είναι η αντίστοιχη υπηρεσία live streaming του olympiacos.org, η οποία μάλιστα δίνει τρεις διαφορετικές ποιότητες: στα 80kbps, τα 220 kbps και τα 450 kbps. Ωστόσο, το κόστος εκεί είναι 9€ για τα μη μέλη του Ολυμπιακού και 5€ για τα μέλη.

Το μόνο αρνητικό είναι ότι υπάρχει καθυστέρηση κάπου 10 δευτερόλεπτα στη μετάδοση, οπότε μπορεί να ακούσεις τίποτε φωνές νωρίτερα (άρα συμβουλή: παράθυρα κλειστά :-). Πάντως από εδώ και πέρα θα το καθιερώσω. Αξίζει τα λεφτά του.

Υ.Γ.:
[1] για την ιστορία, δυστυχώς ο Τάκης το φοβήθηκε το ματσάκι και δεν τόλμησε μετά το 1-0 να βάλει και δεύτερο επιθετικό (Κοβάσεβιτς) για να κρατήσει τη Λάτσιο πίσω (η οποία όπως φάνηκε είναι μια ομάδα που μπορούσαμε να την κερδίσουμε), ούτε έκανε και άλλη αλλαγή για να βάλει δύο ξεκούραστους παίκτες (ήταν φανερό ότι η ομάδα είχε μείνει από δυνάμεις στο κέντρο). Τώρα πού θα πάρουμε άλλα ποντάκια, προκειμένου να προλάβουμε το UEFA (που πρέπει να είναι και ο κύριος στόχος της ομάδας);
[2] οι δηλώσεις του Ίλια θύμιζαν Βενιζέλο το βράδυ των εκλογών: δε χρειάζεται να βγάλεις την πίκρα σου για το Λεμονή δημόσια, κάντο στα αποδυτήρια της ομάδας, σε κατ' ιδίαν συζήτηση. Αλλιώς, τι έχουν να προσφέρουν στον Ολυμπιακό, πέρα από περισσότερη πίεση στο Λεμονή και εσωτερικά προβλήματα;

Γερμανική κυβέρνηση: "Επικίνδυνα τα δίκτυα Wi-Fi"

Διάβασα χθές ένα άρθρο της Αγγλικής καθημερινής εφημερίδας "The Independent", το οποίο έφερε στο μυαλό μου μια συζήτηση που είχαμε το καλοκαίρι με φίλους (ανάμεσά τους και ο adamo). Πρόκειται για επίσημη ανακοίνωση της Γερμανικής Κυβέρνησης, μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος (άσχετο, εμείς ως κράτος το Περιβάλλον το έχουμε μαζί με τα δημόσια έργα -Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. - κάτι παραπάνω θα ξέρουμε ...), με την οποία συστήνουν στους πολίτες να "αποφεύγουν τη χρήση των δικτύων ασύρματης δικτύωσης με το Διαδίκτυο (δίκτυα Wi-Fi), καθώς μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην υγεία".

Ανάμεσα στα άλλα, διαβάζω: "'The Environment Ministry recommended that people should keep their exposure to radiation from Wi-Fi as low as possible' by choosing 'conventional wired connections'. It added that it is 'actively informing people about possibilities for reducing personal exposure'".

Επίσης: "And Germany's official radiation protection body also advises its citizens to use landlines instead of mobile phones, and warns of "electrosmog" from a wide range of other everyday products, from baby monitors to electric blankets."

Και παρακάτω (και το πλέον σημαντικό): "Florian Emrich, for the office, says Wi-Fi should be avoided 'because people receive exposures from many sources and because it is a new technology and all the research into its health effects has not yet been carried out'."

Διαβάσω επίσης και στη Wikipedia για το Wi-Fi, στην ενότητα "10. Media reports of health risks": "The UK's Health Protection Agency considers there is no consistent evidence of harm from the low power transmissions of Wi-Fi equipment. Nevertheless their chairman, Sir William Stewart, stated that it is a sensible precaution to keep the situation under review.^[8]".

Χωρίς ποτέ μου να έχω υπάρξει τεχνοφοβικός και αρνητής των εξελίξεων στην τεχνολογία (θα έπεφτε άλλωστε το σπίτι μου να με πλακώσει σε αντίθετη περίπτωση, από το γεγονός και μόνο ότι έχω σπουδάσει Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών στο ΕΜΠ), αυτό το τελευταίο σημείο (σχετικά με τις ανεπαρκείς και μη ολοκληρωμένες μελέτες για τις πιθανές επιπτώσεις της τεχνολογίας Wi-Fi στη υγεία) είναι και το βασικό μου επιχείρημα, εξαιτίας του οποίου στο σπίτι μου δεν έχω ενεργοποιήσει τη δυνατότητα ασύρματης δικτύωσης (wireless connection) στο router που έχω. Ένας παραπάνω λόγος είναι ότι το γραφείo με το PC μου (άρα και ο router μου) είναι στο δωμάτιο της κόρης μου, οπότε και η παραμικρή αμφιβολία που μπορεί να ακουστεί από αξιόπιστα χείλη για πιθανές επιπτώσεις στην υγεία από τη χρήση ή κατανάλωση οποιουδήποτε αγαθού με κάνει 1000 φορές περισσότερο προσεκτικό και σκεπτικιστή.