Ξανάαααααααααααααααααααααααααα

ΤΡΕΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Νο 2

Και (ξανά) τέζα το αρκουδάκι...

Μάγκες, είστε ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ

Respect

Απλά, ο Μήτσος είναι απίστευτος.
Θα έχω να λέω ότι έζησα και είδα να παίζουν μπάσκετ ο Νικ και ο Μήτσος.
Respect από έναν άρρωστο γαύρο!

Τα τρομερά μωρά μας απογείωσαν

μάγκες, ευχαριστούμε για τη μαγεία...
Ντούντα, ευχαριστούμε ξανά...
αφοί Αγγελόπουλοι, ευχαριστούμε για την επιμονή...

Mission accomplished

και Η υπέρβαση για τα τρομερά μωρά του Ντούσαν και τον τεράστιο kill Bill.
Πάμε σαν τότε, το 1997. Έτσι κι αλλιώς, τα καλύτερα έρχονται.

3-0, και αποκατάσταση δικαιοσύνης

στο μπάσκετ
και στο ποδόσφαιρο

αυτό είναι το σωστό...

Željko Über Alles

Το μεγαλείο του Ομπράντοβιτς, χωρίς καμία απολύτως οπαδική "λογική"... Γιατί θέλει πραγματικά καρύδια να κάνεις αυτό που έκανε ο Ομπράντοβιτς, μετά τη χωρίς λογική δολοφονική (κυριολεκτικά) αντίδραση του Μπατίστ. Βγάζω το καπέλο στο Ζέλικο.

Τσακίστε επιτέλους τους κάφρους

Είναι κρίμα άνθρωποι σαν τους Αγγελόπουλους να τα δίνουν όλα για το τμήμα μπάσκετ εδώ και 5 χρόνια και να ταπεινώνονται με τον τρόπο αυτό από τους κάφρους της θύρας 7. Δε δέχομαι ότι οι "αρχηγοί" τους δεν μπορούν να κουμαντάρουν τα 100-200 τσογλάνια. Είναι όλοι υπεύθυνοι. Ελπίζω του χρόνου οι Αγγελόπουλοι να κάνουν επιτέλους ουσιαστικές κινήσεις για να τσακίσουν τους κάφρους αυτούς (ο Σωκράτης είναι μάλλον προφανές ότι δε θέλει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο).

Όσο για το ανύπαρκτο Ελληνικό κράτος και την ΕΛ.ΑΣ., δεν αξίζει να ασχοληθώ μαζί τους.

Υ.Γ.
το μόνο που δε με ενδιαφέρει είναι αν θα νικήσουμε σήμερα - άλλωστε χάθηκε κάθε καλή διάθεση εξαιτίας των κάφρων...

Updated
το προφανές συνέβει: ο Παναθηναϊκός το πήρε για άλλη μια φορά. Είτε έληγε το ματς είτε όχι λόγω των κάφρων (αλήθεια, υπήρχε κανείς που περίμενε να λήξει ομαλά;) αυτό θα συνέβαινε. Και το πήρε εύκολα. Με όσα έγιναν πραγματικά δε με νοιάζει. Αλλά σίγουρα ο πρώτος που είναι υπεύθυνος για το μπάσκετ-τουρλουμπούκι είναι ο Γιαννάκης. Περιμένω στη συνέντευξη των προπονητών να δηλώσει παραίτηση...

Α! μην το ξεχάσω. Η ώρα είναι 01:43. Οι κάφροι νίκησαν. Σπάσανε και το ΣΕΦ. Αύριο το πρωί θα πάρουν να διαβάσουν το "Γαύρο", το "Φως" και το "Πρωταθλητή" για έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση (μαζί με τις υπόλοιπες 8 αντικειμενικές πράσινες-κίτρινες -μαύρες αθλητικές εφημερίδες). Ζήτω η Ελληνική Αθλητική Δημοσιογραφία.

Ψηλά ξανά

Επιστρέψαμε... και τώρα πρωτάθλημα

Κρίμα

Έτσι είναι αυτά.
Δεν πειράζει, πάμε για το πρωτάθλημα τώρα...

14/6/1987: Σα να μην πέρασε μια μέρα...

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Ανατριχίλα...

Αργύρη, Νίκο, Παναγιώτη, Παναγιώτη, Φάνη, Μιχάλη, Νίκο, Λιβέρη, Μέμο, Νίκο, Παναγιώτη, Νίκο, Κώστα, σας ευχαριστούμε που για πρώτη φορά μας βγάλατε στους δρόμους, σας ευχαριστούμε για τη μαγεία, τις αναμνήσεις, τα όνειρα.

Κλείστε το (μεγάλο στόμα) του κυρ Παύλου...

δήλωση από μικροφώνου στο γήπεδο: "Μην απαντάτε στις προκλήσεις του. Οι καραγκιόζηδες δεν έχουν θέση σ’ αυτό το γήπεδο"

δήλωση μέσω της ΚΑΕ: "...αξιώνει από τον προπονητή της Εθνικής ομάδας ευπρεπέστερη συμπεριφορά όταν αυτός, 'ως ουκ εδει' εμφανίζεται στο γήπεδο μας ως προπονητής της κατεξοχήν ανταγωνιστικής ομάδας. Πιστεύουμε, επίσης ότι πρέπει τα αρμόδια όργανα και φορείς να μεριμνήσουν ώστε η προκλητική συμπεριφορά του εν λόγω προπονητήνα μην επαναληφτεί αφού στην αντίθετη περίπτωση δεν θα είμαστε εμείς υπεύθυνοι για ότι τυχόν επακολουθήσει αλλά εκείνος και μόνο εκείνος"

απορία δική μου #1: το "'ως ουκ εδει'" (δηλ. "ενώ δε θα έπρεπε") προφανώς κύρ Παύλε μου δεν ίσχυε για τον Želimir όταν ήταν head coach της Εθνικής ομάδας της (πάλαι ποτέ) Γιουγκοσλαβίας την περίοδο 1999-2000 ή head coach της Εθνικής Σερβίας την περίοδο 2004-2005 και ταυτόχρονα προπονητής του Παναθηναϊκού (από το Σεπτέβρη του 1999).

απορία δική μου #2: άραγε οι Διαμαντίδης, Ντικούδης, Σπανούλης, Πελεκάνος, Τσαρτσαρής, Αλβέρτης έχουν την ίδια άποψη για τον προπονητής τους στην Εθνική ομάδα, κυρ Παύλε μου;

απορία δική μου #3: άραγε αν σήμερα οι δικοί μας κάφροι τα κάνουν λαμπόγυαλο στο ΣΕΦ, και μετά οι δικοί σας κάφροι ανταποδώσουν στο ΟΑΚΑ, θα φταίει ο Γιαννάκης; Α, και ο Obradović διαμαρτύρεται και πολύ έντονα πολλές φορές σε κάθε αγώνα, αλλά αυτός είναι κύριος, ε;

Γι΄αυτό σήμερα στο ΣΕΦ, κλείστε το (μεγάλο στόμα) του κυρ Παύλου...

Υ.Γ.
η υπεροψία κυρ Παύλε μου κάποια στιγμή πληρώνεται και με το ίδιο νόμισμα. Και μάλλον ο καιρός της πληρωμής δεν είναι μακρυά. Και είναι πολλά τα γραμμάτια που πρέπει να ξεπληρωθούν...

Πόσα θες να μας τρελλάνεις;

Κι όμως, δεν είναι ψέμα...

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα

Εμείς για τη Μαδρίτη, κι εσείς (κι εσείς επίσης) από το σπίτι...

Υ.Γ.
apuntodecaramelo, σού 'ρχομαι :-)

Ψηλά το κεφάλι

Μάγκες, μπράβο. Παρόλο ότι δεν παίξατε το μπάσκετ που θέλαμε, και μόνο που ζήσαμε στιγμές σαν κι αυτές της Παρασκευής, με την απίστευτη ανατροπή στο ματς με τους Σλοβένους, αξίζετε όλα τα λεφτά. Δεν μπορούμε να είμαστε πάντοτε στο βάθρο. Αρκεί που μας δείξατε 3 φορές (με Σέρβους και Κροάτες, εκτός από τους Σλοβένους - μας πάνε τελικά οι αγώνες με τις ομάδες από την πρώην κραταιά Γιουγκοσλαβία) ότι μπορείτε να παλεύετε μέχρι το τελευταίο δέκατο. Του χρόνου πάλι μαζί στο προολυμπιακό τουρνουά (με κριτική ματιά και χωρίς εγωισμούς), περισσότερο δυνατοί και έτοιμοι.

Υ.Γ.:
[1] κύριοι Ισπανοί, η αλαζονεία, τα βρώμικα κόλπα (αλλαγή της ώρας του ημιτελικού ξαφνικά, θεατρινισμοί στον αγώνα), η συνεχής κλάψα και μουρμούρα για τη διαιτησία !!! (που ήταν δικιά σας) κάποια στιγμή πληρώνονται. Πόνεσε μέσα στο ίδιο σας το σπίτι από την αρμάδα του Holden και του Kirilenko.
[2] Sorry Manolo :-)
[3] Νίκο Χατζηβρέττα, σε ευχαριστούμε...

Γράμμα στον "Kill Bill"

Αγαπητέ Βασίλη,

55'' πριν το τέλος του σημερινού αγώνα ήθελα να γράψω δυο-τρεις γραμμές σε σένα, χωρίς να γνωρίζω ότι θα είσαι εσύ αυτός που θα μας στείλει, σε... νεκρό χρόνο, στα προημιτελικά. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Όταν κάποιος Ευρωπαίος παίκτης κερδίζει (με τον τσαμπουκά του-σου) την ευκαιρία να παίξει στο NBA απευθείας και όχι μέσω των drafts, και μάλιστα σε μεγάλη ομάδα (Huston Rockets) και όχι σε καμία μικρομεσαία, τότε πρέπει να ξεχάσει κακές Ελληνικές συνήθειες και να συγκεντρωθεί στο στόχο του: να παίξει όσο περισσότερο γίνεται , έχοντας να αντιμετωπίσει παίκτες-θηρία (ή και "θηρία" που δημιουργήθηκαν με ... μη θεμιτό τρόπο) καταρχήν μέσα στην ομάδα του.

Για να πλησιάσεις στο στόχο αυτό έπρεπε να βάλεις το κεφάλι κάτω και να πείσεις για τις δυνατότητές σου, σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο και με διαφορετικό στυλ παιχνιδιού. Εκεί δεν είναι Παναθηναϊκός όπου είχες τη φανέλα του βασικού στην ντουλάπα σου, βρέξει-χιονίσει. Ωστόσο, η συνεχής μουρμούρα επειδή δεν έπαιζες σχεδόν καθόλου θύμιζε παιδάκι που παίζει μπάσκετ ("μονό") με τους φίλους του και δεν το βάζουν να παίξει έστω και για να ακουμπήσει την μπάλα. Αντί αυτό να σε πεισμώσει και να σε κάνει να αυξήσεις το ρυθμό των προπονήσεών σου, σε οδήγησε σε μεγαλύτερη κλάψα ("θέλω να παίζω...", "δεν ξαναγυρίζω στο Χιούστον..." κ.α. σχετικά).

Διάβαζα (και διαβάζω) το blog σου και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αποφάσισες να πετάξεις μια τέτοια ευκαιρία στο καλάθι. Και είναι απορίας άξιο το πώς αυτοδιαψεύδεσαι τόσο γρήγορα, καθώς στις 11/3/2007 έγραφες: "Σχεδόν έχω συμπληρώσει έξι μήνες στην Αμερική και όπως σας έγραφα την τελευταία φορά έχω προσαρμοστεί 100% στο νέο τρόπο ζωής. Θα έλεγα και στον τρόπο παιχνιδιού, άσχετα αν δεν έχω πολύ χρόνο συμμετοχής στα ματς των Ρόκετς. Τουλάχιστον, έχω καταλάβει πώς παίζεται εδώ το άθλημα και πιστέψτε με, μόνο αν κάποιος έλθει εδώ για να παίξει μπάσκετ, θα μπορέσει να καταλάβει τι εννοώ. Το ΝΒΑ δεν έχει καμία σχέση με την Ευρώπη, τα πάντα εδώ είναι διαφορετικά, από τον τρόπο που σκέφτονται και ενεργούν οι παίκτες μέχρι τη φιλοσοφία των προπονητών και το τι είναι αυτό που κάνει ορισμένους παίκτες να ξεχωρίζουν…"

Και μιας και μιλάμε για καλάθια, η πολλή κλάψα βγαίνει τώρα στην επιφάνεια, καθώς δυστυχώς έως τώρα (με εξαίρεση το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα με τους Κροάτες) βλέπουμε μια σκιά του περσινού εκπληκτικού Kill Bill. Και αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με το απίστευτο ντεφορμάρισμα άλλων βασικών (Παπαλουκάς, Παπαδόπουλος, Ζήσης, Κακιούζης) και τις απουσίες Φώτση και Σχορτσιανίτη, έχει οδηγήσει την Εθνική σε μια τουλάχιστον μέτρια παρουσία σε ένα Eurobasket με παράξενο σύστημα, που ουσιαστικά ξεκινάει την επόμενη Πέμπτη.

Ελπίζω τα πράγματα να αλλάξουν από σήμερα και να δούμε μια Εθνική ομάδα όπως την ονειρευόμαστε όλοι μας, και όχι μια ομάδα που στην πρώτη ζώνη 3-2 τα χάνει και παραδίδεται. Το χρωστάτε όλοι σας στον εαυτό σας καταρχήν.

Αγνώριστη ομάδα

Δυστυχώς, και παρόλο που θεωρώ το Φίλιππο Συρίγο ξερόλα και πολύ συχνά κωλοτούμπα, αυτή τη φορά έχει δίκιο (και ενώ βρισκόμαστε μόλις στο ημίχρονο του αγώνα με την Ισπανία).

Updated:
[1] δύο λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, και ενώ από το 22' έχει λήξει ο αγώνας. ο "αξιότιμος" κ. Δημήτρης Χατζηγεωργίου (ο ένας εκ των δύο εκφωνητών της κρατικής τηλεόρασης, τους οποίους είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε - ο άλλος είναι Βαγγέλης Ιωάννου), σχολίασε: "τουλάχιστον σήμερα κερδίσαμε τον Μπουρούση"... Αλήθεια, στους προηγούμενους αγώνες πού ήταν ο κ. Χατζηγεωργίου, όταν ο Γιαννάκης είχε ξεχάσει στον πάγκο τον Μπουρούση;
[2] τελικό σκόρ 76-58
[3] ακόμα πιο ενδεικτικός, ο Νίκος Παπαδογιάννης που μιλάει για "Προσκλητήριο φαντασμάτων"

σχετικά posts:
[1] ο adamo διαφωνεί