Daddy cool version 2.0

ώρα γέννησης: 10:25
ύψος: 49 εκ.
βάρος: 3.160 γραμ.
μαμά καλά, μπαμπάς... χεσμένος:

Ένα απλό ευχαριστώ...

προς τον Βρετανό καθηγητή Robert Edwards θα είναι άραγε ποτέ αρκετό; Το φετινό Νόμπελ Ιατρικής που του απονεμήθηκε πριν λίγο είναι απλά η - ας την πούμε κι έτσι- επιστημονική ανταμοιβή της ακαδημαϊκής κοινότητας για τον άνθρωπο που υπήρξε ο πρωτοπόρος (μαζί με τον Patrick Steptoe) της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, τα εκατομμύρια ευχαριστώ (ανάμεσα στα οποία και το δικό μας) των υπογόνιμων ζευγαριών, που χάρη σε αυτόν ζουν τη χαρά της πατρότητας και της μητρότητας, είναι ανεκτίμητα και αποτελούν το ουσιαστικό επιστέγασμα των προσπαθειών του.

Στου δρόμου τα μισά...

Μπήκαμε αισίως στην 21^η εβδομάδα και όλα πάνε καλά. Ακολουθούν και τα πειστήρια (και παρεπιπτόντως, το βελάκι που δείχνει στο... τσουτσουνάκι δεν το έβαλα εγώ αλλά η γιατρός - ναι, είναι αγοράκι):

Χαζοθείος ξανά (part IV)

Χαρούμενος χαζοθείος version 4 εδώ και λίγα λεπτά, πάλι από το small-bro.
Να σας ζήσει η μπεμπούλα, Bill :-)

"Έχω ένα κοριτσάκι"...

που προχθές έκλεισε τα 6, και της αρέσει να με φωνάζει "μπούλη-μπαμπούλη" και να με αγκαλιάζει μετά με τα μάτια της και τα απαλά χεράκια της και να με γεμίζει φιλιά. Και μετά όλος μου ο κόσμος γεμίζει χρώματα.

"Έχω ένα κοριτσάκι,
έχω ένα κοριτσάκι.
Είμαι ένα δέντρο μες στη μέση τ' ουρανού."

Χρόνια καλά και πολλά μωράκι μου

Υ.Γ. οι στίχοι είναι από το "Πρωινό Άστρο" του ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσου

Πάτα γερά, πρωτάκι μου

Διαβάζω την εισαγωγή του Ανθολόγιου Λογοτεχνικών Κειμένων Α και Β Δημοτικού, και συνειδητοποιώ ότι η συγγραφική του ομάδα δε θα μπορούσε να βρει κάτι καλύτερο για να πει για αρχή στα πρωτάκια μας:

Κάτω από τα τριανταφυλλένια πέλματά σου
δυο καρδιές -
η καρδιά της μητέρας
η καρδιά του πατέρα.
Πάτα γερά.
Δε θα πέσεις.

Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τη συλλογή: "Πρωινό Άστρο"

Κοιτάζοντας τη μικρή μου το πρωί να μπαίνει με τα άλλα πρωτάκια στην αίθουσα της πρώτης τάξης του Δημοτικού, ξέροντας πώς χτυπούσε η καρδούλα τους για το νέο κόσμο στον οποίο μπαίνουν, τόσο ίδιο μα και τόσο διαφορετικό από αυτόν του Νηπιαγωγείου, και πλημμυρίζοντας από τόσα πολλά συναισθήματα στην εικόνα της με τη σάκκα στον ώμο (μεγαλύτερης από την πλάτη της), κατάλαβα την αξία αυτών των έξι συγκλονιστικών στίχων του ποιητή της Ρωμιοσύνης.

πάτα γερά πρωτάκι μου, δε θα πέσεις

Θείος ξανά (και ξανά-ξανά)

Για μια ακόμα φορά είμαι χαζο-θείος, από Ισπανία μεριά. Και το όνομα αυτής: Ariadna
Να μας ζήσεις μικρούλα μας...

Η εμπειρία του να είσαι μπαμπάς

Σα σήμερα πριν από 5 χρόνια, ξημερώματα Τρίτης στις 07:44 πρωτοείδα την κόρη μου. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά, τόσο στο χαρακτήρα μου όσο και στη ζωή μου. Και κάθε νέα μέρα είναι μια μέρα με πολλές νέες εμπειρίες, οι οποίες συχνά με εκπλήσσουν. Τα συναισθήματα που νιώθεις όταν σε κοιτάζει ή σε αγκαλιάζει και σου λέει γλυκόλογα το παιδί σου, η μελαγχολία που σε πιάνει όταν διαπιστώνεις πόσο αθώα είναι μια παιδική ψυχή, η αγωνία σου να πετύχεις στην προσπάθειά σου να του μεταδόσεις μόνο τα θετικά από το χαρακτήρα σου, η χαρά σου όταν και αυτό είναι χαρούμενο, είναι πράγματα που δεν μπορούν να περιγραφούν εύκολα. Το μόνο που μπορείς να ευχηθείς είναι να αξιωθούν όλοι να νιώσουν αυτά τα συναισθήματα στη ζωή τους.

Χρόνια πολλά μωρό μου...

Χαζο-θείος ξανά :-)

Τρίτη φορά χαζο-θείος, αλλά η συγκίνηση είναι η ίδια με την πρώτη φορά.
Να μας ζήσει η μπεμπάρα αδερφέ

Και πώς να εξηγήσεις σε ένα παιδί 4 ετών...

...ότι θα είναι μακρυά από τον μπαμπά της για 9 μήνες (η ακριβής έννοια του χρόνου τής είναι ακόμη άγνωστη σε αυτή την ηλικία), και πως πρέπει να είναι μαζί με τη μαμά, που διορίστηκε στην Κρήτη... αλλά θα περάσει γρήγορα ο καιρός. Στο αθώο της μυαλουδάκι υπάρχει μόνο η σκέψη πως ο μπαμπάς της είναι μακρυά... και της λείπει πολύ (κι εμένα το ίδιο, και οι δύο...). Και μου τηλεφωνεί τον τελευταίο καιρό και κλαίει επειδή μου λέει ότι της λείπω, και κλαίω μέσα μου κι εγώ.

σχετικά posts:
[1] "paint it black" (uniquefish@http://uniquefish.wordpress.com)
[2] "μωρά και κολικοί" (adamo@http://adamo.wordpress.com)

Χαρούμενη μέρα σήμερα...

Ο small-bro με έκανε θείο για δεύτερη φορά στην "καρριέρα" μου :-)
Η πρώτη ήταν από τον doc της οικογένειας.

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ Ο ΜΠΕΜΠΗΣ Bill...