Η Greenpeace παρουσίασε στο site της τον νέο και ανανεωμένο οδηγό καταναλωτών για τα μεταλλαγμένα προϊόντα, με σκοπό (όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωσή της):
"να αποτυπώσει διεξοδικά και με περισσότερη λεπτομέρεια τη στάση των εταιρειών παραγωγής ζωικών προϊόντων απέναντι στη χρήση μεταλλαγμένων ζωοτροφών.Στo Νέο Οδηγό Καταναλωτών οι εταιρείες κατατάσσονται σε διαβαθμίσεις οι οποίες προέκυψαν άμεσα από τις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο της Greenpeace, και βασίζονται κυρίως στα παρακάτω κριτήρια:
• Πιστοποιητικά από Φορέα Ελέγχου και Πιστοποίησης για τη χρήση μη μεταλλαγμένων στις ζωοτροφές • Πιστοποιητικά και Γραπτές Εγγυήσεις που αποδεικνύουν τη χρήση μη μεταλλαγμένων ζωοτροφών για το σύνολο των παραγόμενων προϊόντων • Αναλύσεις από Διαπιστευμένα Εργαστήρια για μεταλλαγμένα και συχνότητα των αναλύσεων • Πρόθεση να αποτυπωθεί στη συσκευασία του τελικού προϊόντος η χρήση μη μεταλλαγμένων ζωοτροφών"
Η έκδοση του οδηγού με ημερομηνία 1/7/2009 είναι διαθέσιμη εδώ και περιλαμβάνει τις κατηγορίες Φρέσκο Γάλα, αβγά, κοτόπουλα, αλλαντικά και ψάρια.
Μετά από καιρό που το σκεφτόμουν, πήρα την απόφαση και απέκτησα το δικό μου domain: coby.gr, μιας και πάντα από τότε που με θυμάμαι στο Δημοτικό, όλοι στην παρέα με φωνάζανε coby. Δεν ξέρω (ή δε θυμάμαι) πώς προέκυψε, αλλά μου άρεσε.
Έτσι, από σήμερα το μαγαζί θα λειτουργεί στη νέα του διεύθυνση: http://blog.coby.gr
Ήταν ίσως η καλύτερη συναυλία των Scorpions στην Ελλάδα. Με όλα τα ιστορικά μέλη επί σκηνής.
Με τον Uli Jon Roth ακόμα παιδί των λουλουδιών (τον πρώτο ουσιαστικά lead quitarist του συγκροτήματος, στα χρόνια του οποίου οι Scorpions έπαιξαν καταπληκτική hard rock, ενώ με την αποχώρησή του το 1977 άλλαξε εντελώς ο ήχος στις κιθάρες τους) να δίνει απίστευτα σολαρίσματα (όσο έπαιζε δεν έχω τραβήξει ούτε βίντεο ούτε φωτογραφία).
Με τον Michael Schenker σε κέφια να ξεσηκώνει όλο το γήπεδο (μετά την αρχική μας έκπληξη) όταν έπαιξε το περίφημο Doctor doctor των UFO. Με τους Rudolph Schenker και Matthias Jabs να ξεσηκώνουν (όπως πάντα) όλο τον κόσμο με τη σκηνική τους παρουσία. Με τον Klaus Meine πάντα εκεί με την καταπληκτική του φωνή. Και με το εκπληκτικό πεντάλεπτο σόλο του James Kottak, του ντράμερ, ο οποίος κάποια στιγμή έπαιξε ταυτόχρονα (στα ίδια ντραμς) με μια γυναίκα (για την οποία ψάχνοντας ανακάλυψα σήμερα ότι είναι μάλλον η γυναίκα του, Athena Kottak, επίσης ντράμερ και αδερφή του Tommy Lee). Με τον Herman Rarebell να είναι και αυτός εκεί, αν και με πολύ μικρή (χρονικά) παρουσία (στο πεντάλεπτο που έπαιξε ντραμς τον τραβούσε με κάμερα ο Kottak!).
Και φυσικά μαζί με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Με τον οποίο τραγούδησαν μαζί το Holiday και σηκώθηκε όλο το γήπεδο στο πόδι. Με τον Βασίλη να παίζει (επιτέλους) πάλι μαζί για μιάμιση ώρα επί σκηνής με το Χριστόφορο Κροκίδη (που προσωπικά θεωρώ ότι μαζί με τον Ασκληπιό Ζαμπέτα είναι οι καλύτεροι Έλληνες ροκ κιθαρίστες τα τελευταία 20 χρόνια). με το Βασίλη λίγο ριγμένο ίσως (λόγω του ονόματος των Scorpions) καθώς του άξιζε πολύ μεγαλύτερη ένταση του ήχου όσο έπαιζε. Αλλά χαλάλι :-) Ο Παπακωνσταντίνου ήταν για μια ακόμα φορά καταπληκτικός. Πέρα από το "σώσε" που έγινε στα Ελλάς, Χαιρετίσματα, Βικτώρια, Πόρτο Ρίκο και Κουρσάρο (ανάμεσα στα άλλα), ίσως η καλύτερη στιγμή του ήταν όταν έπαιξε Οι Ψυχές και οι Αγάπες. Και η φωνή του (η καλύτερη φωνή στης Ελλάδα) πάντα να σε αγγίζει μέχρι τα εσώψυχα στις μπαλλάντες του
Για πρώτη φορά η συναυλία των Scorpions είχε και στοιχεία show. Τις άλλες φορές υπήρχε μια απλή σκηνή, με το λογότυπο από πίσω. Τώρα είχαν στην πλάτη της σκηνής video wall (πολύ καλύτερα έτσι), ενώ τρεις-τέσσερις φορές ανάψαν κατά μήκος της σκηνής τεράστιες φλόγες και πυροτεχνήματα.
Άκουσα live κομμάτια για πρώτη φορά και ανατρίχιασα. Τα Robot man, Pictured Life και We'll Burn the Sky είναι από τα πλέον αγαπημένα μου (είχα τραβήξει με αυτά μεγάλο κόλλημα όταν ήμουν στο Γυμνάσιο). Στο The Zoo έγινε το έλα να δεις. Στα Wind of Change και Send Me an Angel όλο το γήπεδο τραγουδούσε μαζί τους. Στο Tease Me Please Me ανέβηκαν στη ράμπα στο πίσω μέρος της σκηνής (μπροστά από το Video wall) 6 τύπισσες που έβγαλαν μάτια με το... χορό τους. Και στο Hurricane, στο κλείσιμο της συναυλίας, απλά πανικός :-)
Κάποια στιγμή, σε ένα σολάρισμα (δε θυμάμαι γαμώτο σε ποιο κομμάτι) ο Jabs έπαιξε ακόμα και Zeppelin (την εισαγωγή του Dazed and Confused). Και πριν το Hurricane, με όλους επί σκηνής, έπαιξαν το Long Tall Sally του Little Richard.
Από όσα μπόρεσα να θυμηθώ, ακούστηκαν (τουλάχιστον) τα παρακάτω:
Robot Man Pictured Life We'll Burn the Sky Speedy's Coming Another Piece of Meat Coast to Coast Lovedrive Is There Anybody There? Holiday (ντουέτο με το Βασίλη) Loving You Sunday Morning The Zoo Blackout No One Like You Rock You Like a Hurricane Coming Home Big City Nights Still Loving You Tease Me Please Me Wind of Change Send Me an Angel Love Will Keep Us Alive
Dazed and Confused (1 λεπτό σόλο) Doctor Doctor (UFO)
Πολύ θα ήθεα να είχα ακούσει και το He is a woman, she is a man από τα χεράκια του Roth, αλλά δεν είμαι πλεονέκτης...
Όσα μπόρεσα να τραβήξω με την κάμερα (η οποία χοροπηδούσε μαζί με όλη την αρένα) είναι παρακάτω (με χρονική σειρά).
Ο Χριστόφορος Κροκίδης στην αρχή της συναυλίας, πριν την είσοδο του Βασίλη
Χρόνια Πολλά
Οι ψυχές και οι αγάπες
Κουρσάρος
Χαιρετίσματα
Γουίλι ο νέγρος θερμαστής
Εισαγωγή για την είσοδο των Scorpions
Coming Home
The Zoo
Holiday (μαζί με το Βασίλη)
Coast to coast
Doctor doctor (UFO)
Blackout
Wind of change
Long tall Sally
Hurricane (entry only - χτυπιόμασταν σα τρελλοί όλοι μας)
Όλα τα μέλη των Scorpions (με τον Roth αριστερά) επί σκηνής
Υ.Γ. πού πας μωρή ηλίθια με τη γόβα στιλέτο στην αρένα; ούστ...
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος. Και κάθε φορά που περνάω έξω από το σπίτι των κουμπάρων μου, κοιτάζω στο μπαλκόνι κι εύχομαι να έβλεπα τον Αλέκο εκεί, να κάθεται χαμογελαστός και να μου λέει : "τι μπουρδέλο ομάδα υποστηρίζεις, ρε κωλοαγρινιώτη".
Σαν σήμερα, 4 Ιουλίου του 1961, ο Ολυμπιακός γίνονταν η μόνη Ευρωπαϊκή ομάδα που κατάφερνε να νικήσει τη μεγάλη Σάντος του Πελέ, η οποία εκείνο το καλοκαίρι έκανε περιοδεία στην Ευρώπη παίζοντας φιλικά με τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές ομάδες της εποχής (και κερδίζοντας σε όλα τα ματς). Ήταν αυτή η νίκη που ενέπνευσε το μεγάλο ρεμπέτη Σταύρο Παγιουμτζή να γράψει το θρυλικό πλέον τραγούδι "Ολυμπιακέ μεγάλε, Ολυμπιακέ τρανέ, που εσάρωσες τη Σάντος, την ομάδα του Πελέ". Όπως επίσης και στο σημερινό ύμνο γίνεται αναφορά στο συγκεκριμένο ιστορικό αγώνα ("κι ακόμα σε θυμούνται η Σάντος κι ο Πελέ"). Σήμερα βρήκα ένα ενδιαφέρον άρθρο που μιλάει για το συγκεκριμένο αγώνα (που σημειωτέον έγινε στο γήπεδο της Λεωφ. Αλεξάνδρας, γιατί ήταν το μόνο Ελληνικό γήπεδο της εποχής το οποίο είχε προβολείς), αλλά επιπλέον βρήκα (επιτέλους) και το τραγούδι (κάπου το είχα σε ένα cd αλλά το έχω χάσει).
Μιας και ήταν το μόνο είδος κουμπαριάς που δεν είχαμε κάνει (χαμός γίνεται μέσα στην παρέα, αλλαξοκουμπαριές πάνε κι έρχονται :-), από την περασμένη Κυριακή γίναμε και νονοί. Μόνο που η σχέση ήταν 2 προς 1 (διδυμάκια) οπότε έπαιξε μπάλα και ο Toulis (ή κατά -φοιτητικό-κόσμον "Βρώμικος", για όσους το θυμούνται) με το έτερον ήμισι.
Τώρα που το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης στέκεται ολοκληρωμένο στη σκιά του Ιερού Βράχου, φιλοξενώντας τα αριστουργήματα του Φειδία και των άλλων μεγάλων γλυπτών της Εποχής του Περικλή, το όραμα και ο αγώνας της Μελίνας γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ. Τα ανιστόρητα και αστήριχτα επιχειρήματα των Άγγλων (που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την υφαρπαγή-κλοπή των μαρμάρων από τον Έλγιν) έχουν τελειώσει... Και το μόνο σύνθημα που πρέπει να ακούγεται από άκρη σε άκρη της Γης είναι:
Επιστρέψτε τα Μάρμαρα εκεί που ανήκουν Bring the Parthenon Marbles back home
Και δεν είναι μόνο το Βρεταννικό Μουσείο που κατέχει το μεγαλύτερο τμήμα των κλεμμένων μαρμάρων. Κλεμμένα αριστουργήματα από τις μετώπες, τις ζωφόρους και τα αετώματα του Παρθενώνα υπάρχουν ακόμα στα παρακάτω μουσεία:
Όσο για όλους αυτούς τους ανιστόρητους που ακόμα και κατά τη διάρκεια της τελετής εγκαινίων του Μουσείου αποκαλούσαν τα Μάρμαρα (ή Γλυπτά) του Παρθενώνα με τον απαράδεκτο και ανιστόρητο όρο "Ελγίνεια" (αποδίδοντας έτσι λανθασμένα την κυριότητα στον Έλγιν), τους προτρέπω να διαβάσουν προσεκτικά την ομιλία της Μελίνας στην Oxford Union τον Ιούνιο του 1986:
"There is a Michael Angelo David. There is a Da Vinci Venus. There is a Praxitelles Hermes. There is a Turner "Fishermen at Sea". There are no Elgin Marbles!"
Πήγα σήμερα σε δύο ασφαλιστικούς φορείς για την ίδια ακριβώς δουλειά: έκδοση Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης Ασθενείας (Ε.Κ.Α.Α.). Για όσους δεν το γνωρίζουν, την κάρτα (με ισχύ εντός του τρέχοντος κάθε φορά έτους) μπορούν να την αποκτήσουν όλοι οι ασφαλισμένοι (ανεξαρτήτως ασφαλιστικού φορέα) οι οποίοι είναι ασφαλιστικά ενήμεροι. Με την κάρτα μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε.. Είναι προφανές ότι η κάρτα είναι σημαντική (για να... κρατάς μια πισινή) όταν κάποιος προγραμματίζει ταξίδι εντός της Ε.Ε..
Στην Υ.Π.Α.Δ. (Υπηρεσία Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου) εκδώσαν την κάρτα (πλαστική σε μέγεθος πιστωτικής κάρτας) άμεσα, μόλις κατέθεσα την αίτηση. Άλλωστε το μόνο που απαιτείται είναι ένας εκτυπωτής πλαστικών καρτών.
Στο Ε.Τ.Α.Α. (πρώην ΤΣΜΕΔΕ μετά τη συγχώνευσή του με το ΤΣΑΥ και το ταμείο Νομικών) με ρώτησαν πότε είναι το ταξίδι και όταν ανέφερα την επόμενη εβδομάδα... ζορίστηκαν. Με τα πολλά, "συμβιβαστήκαμε" σε ημερομηνία παραλαβής την 17/6. Χάλια ασυμμάζευτα για ένα ταμείο που υποτίθεται ότι ασφαλίζει Μηχανικούς! Έχουμε δυστυχώςφτάσει σε αυτή τη χώρα στο σημείο να πανηγυρίζουμε (όπως εγώ για την περίπτωση της ΥΠΑΔ) για τα αυτονόητα σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα... περαστικά μας (για άλλη μια φορά)
3 μέρες μετά και όλοι τους πήραν το μήνυμα και όλα θα (τα) αλλάξουν (λένε). Και όλα αυτά επειδή, καθώς για αυτούς "πρώτα είναι ο πολίτης", (μάς) δουλεύουν "με σύμμαχο εσένα" για "τις ανάγκες των πολλών" και ελπίζουν να μην "τους φοβίσεις εσύ".
Τώρα, γιατί όλα αυτά εμένα μου θυμίζουν τους στίχους των Police;
A year has passed since I wrote my note But I should have known this right from the start Only hope can keep me together...
Ooh... message in a bottle Message in a bottle
Walked out this morning Dont believe what I saw A hundred billion bottles Washed up on the shore Seems Im not alone in being alone A hundred billion castaways Looking for a home
Μάλλον θα γεμίσει ο τόπος μπουκάλια με μηνύματα, αλλά θα τα διαβάσει κανείς;
btw, το video είναι από την πρώτη live εκτέλεση του "Message in a bottle" (το οποίο ακόμα δεν είχε κυκλοφορήσει σε album) στο Hatfield Polytechnic College, για λογαριασμό της Βρετανικής τηλεοπτικής εκπομπής "Rock Goes to College" (στο youtube βρίσκει κανείς διαμάντια...)
Η έκδοση του οδηγού με ημερομηνία 1/7/2009 είναι διαθέσιμη εδώ και περιλαμβάνει τις κατηγορίες Φρέσκο Γάλα, αβγά, κοτόπουλα, αλλαντικά και ψάρια.
