Πανάκριβα τα υλικά, αλλά η σούπα αχώνευτη

Τα συμπεράσματα:

• τζάμπα αγχωνόμουν πού θα βρω μαγαζί με καλή τηλεόραση να δω το ματσάκι (μιας και ήμουν καλεσμένος σε παιδικό πάρτυ): και το πάρτυ με τη μάσα έχασα, και η σούπα μού κάθησε βαριά κι ασήκωτη (μπερπ)
  
• αφού ούτε τώρα δε μας νικήσαν, πότε θα το κάνουν;
• δεν βαρέθηκαν επιτέλους να φωνάζουν για τη διαιτησία; Είναι το μόνιμο άλλοθί τους. Και να σκεφτεί κανείς ότι χθες το κοράκι ήταν άριστο (όποιος είδε πέναλτι στο Μαντζιο ή ακόμα χειρότερα στο Σαλπιγγίδη είναι απλά άσχετος από ποδόσφαιρο)
  
• στους τυφλούς (ΑΕΚ και ΠΑΟ) βασιλεύει ο μονόφθαλμος (Ολυμπιακός). Μόνο που θα πεταχτεί από καμιά γωνιά κανένα τζιμάνι ανοιχτομάτης (ΜΠΑΟΚ) και θέλω να δω μετά τη φάτσα τους όταν δουν το κατακόκκινο πρόσωπο του Σωκράτη.

Btw, όπως έγραψα και στον adamo, "Απλά σπάζομαι γιατί μπάλα ακόμα να δω από την ομάδα φέτος… και δεν ξέρω τι να πρωτοσκεφτώ και για τον Βαλβέρδε (σχετικά με τις επιλογές του για τις αποστολές των αγώνων). Ορθολογικά αν το δεις, χθες πέτυχε μια χαρά ο Ερνέστο, πήγε για την ισοπαλία που τον βόλευε και την πήρε, είναι καβάλα στο άλογο και έχει το βάζελο στο Καραϊσκάκη στο Β γύρο. Αλλά οπαδικά δε γουστάρω να πηγαίνω πουθενά στην Ελλάδα με σύστημα “όλοι πίσω και ο ψωριάρης μόνος του μπροστά μπας και χώσει κανένα γκολάκι”…"